
Корени 31 година стари
го крепат стеблото.
А на стеблото,
сал една фиданка.
Подарок,
од Бога дар,
на Сретение Господово никна првпат.
И тогаш светот запре
и постоеше само тој миг.
Миг на невина и чиста,
безусловна љубов,
просветлено и радосно чувство
во кое сфаќаш дека Божјата сеприсутност е насекаде.
Уште е кревка и мазна,
таа фиданка,
млада, но жилава,
4 години присутна на Земјата.
Заедно,
и со стеблото
и со коренот,
им пркосат
на силните ветришта
и на бурите
и на киселиот дождец.
Заедно се радуваат на утринските капки роса
и на зраците од сонцето.
Заедно растат.
Заедно убавеат.
Корените аманет,
стеблото потпора,
фиданката радост на душата.
Долг е патот дур се извишат до небото,
дур се разеленат,
дур процветаат.
Долг, ама убав.
И неповторлив.
И љубовта ќе биде секогаш тука да им дава сила за процвет.
Автор: Софија Петковска
насловна фото: unsplash.com